Nowe informacje


Aktualności w diagnostyce i leczeniu chorób otępiennych

I. BIOMARKERY OTĘPIEŃ

Ocena płynu mózgowo-rdzeniowego w diagnostyce chorób
neurozwyrodnieniowych- obowiązujący algorytm
:

1) przy normalnym zakresie poziomu beta-amyloidu i białka tau nie ma dowodu
na występowanie choroby neurozwyrodnieniowej

2) przy obniżonym poziomie beta-amyloidu lub podwyższonym poziomie białek
tau - możliwa choroba Azheimera

3) przy obniżonym poziomie beta-amyloidu i podwyższonym poziomie białak tau
- prawdopodobna choroba Alzheimera

4) wysoki poziom białka tau ( powyżej 1200 pg/ml ) przy towarzyszących
miernie nasilonych innych biomarkerów - niemożliwa choroba Alzheimera,
należy rozważyć inną postać choroby neurozwyrodnieniowej ( np Choroba
Creutzfeldta-Jakoba)


II. CZYNNIKI RYZYKA I PROTEKCYJNE CHOROBY ALZHEIMERA

Czynniki ryzyka:

 Czynniki protekcyjne:

 

- genetyczne

- leczenie przeciwnadciśnieniowe

 

- rodzinne obciążenie

- aktywność spoleczna

 

- zaburzenia stresowe i depresyjne

- aktywnosć umysłowa

 

- nadciśnienie tętnicze i inne naczyniowe czynniki ryzyka

- aktywność fizyczna

 

- nawyki życiowe (np palenie)

- wysokie wykształcenie

 

- niższy status społeczno-ekonomiczny

- dieta śródziemnomorska

 

- niższe wykształcenie

   
   
   
       


III. HOLISTYCZNE LECZENIE CHOROBY ALZHEIMERA



Leczenie choroby Alzheimera obejmuje niefarmakologiczne i farmakologiczne
metody leczenia oraz różne formy rehabilitacji zajęciowej i poznawczej.
 

Niefarmakologiczne metody leczenia to:

Farmakologiczne metody leczenia otepienia:

właściwe leczenie naczyniowych czynników ryzyka takich jak : nadciśnienie,cukrzyca, hiperlipidemia

terapia objawowa ( donepezil,galantamina, rywastygmina, memantyna)

leczenie chorób towarzyszących

terapie modyfikujące chorobę( w trakcie badań klinicznych)


Rehabilitacja poznawcza i zajęciowa

W badaniu w Japonii w dużej populacji chorych na chorobę Alzheimera
udowodniono pozytywny wpływ dziennego stałego programu zajęć na obniżenie
wskaźnika deterioracji poznawczej.
Był to szczegółowy plan dnia obejmujący 5 dni tygodnia :

Rano

Popołudniu

Wieczorem

spacer

trening umysłu ( dwutorowe zadania): spacer + gry słowne lub spacer+ gra "papier-nożyce -kamień" LUB

pisanie pamiętnika

lektura prasy

gimnastyka+ zadania matematyczne  LUB

 
 

gimnastyka+ zajecia plastyczne

 



IV. DIAGNOSTYKA OTĘPIEŃ CZOŁOWO-SKRONIOWYCH



1) Otępienia czołowo-skroniowego dzielimy na dwa podstawowe podtypy:

a) bahawioralny wariant otępienia czołowo-skroniowego

b) językowy wariant otępienia czołowo-skroniowego(pierwotnie postępująca
afazja PPA) dzielący się na : otępienie semantyczne (SD) i postępujacą niepłynną
afazję (PNA)


2) Próby wczesnej diagnozy otępienia czołowo-skroniowego

Diagnoza otępienia czołowo-skroniowego różni się sekwencją pojawiania się zmian  w procesie chorobowym od otępienia alzheimerowskiego:

- pierwszym biomarkerem są biomarkery degeneracji w płynie mózgowo-rdzeniowym

- kolejna jest ocena przy pomocy znaczników zmian białek patologicznych w PET

- potem następuje pogorszenie funkcjonalne pacjenta

- pojawiają się zmiany strukturalne w MRI

- pogarsza się funkcjonowanie społeczne i pojawiają się zaburzenia zachowania

- pogarsza się funkcjonowanie poznawcze i ogólne funkcjonowanie


V. RÓŻNE TWARZE PARKINSONIZMU

W zdrowej populacji starszych osób występują często łagodne objawy
parkinsonizmu nie oznaczające choroby Parkinsona.
W badaniach na populacji starszych osób za pomocą skali do badania objawów
parkinsonowskich (UPDRS) otrzymano potwierdzenie występowania odchyleń w
sferze chodu,postawy,sztywności.






 

Czy choroba Alzheimera może nie być otępieniem? Czy będziemy leczyli „zdrowych pacjentów”?
Dr Robert Kucharski, specjalista neurolog

W powszechnej świadomości utarł się obraz osoby cierpiącej na chorobę Alzheimera jako zagubionego starszego człowieka, mającego problem z rozpoznawaniem osób i miejsc, stale dopytującego o to samo, nie pamiętającego co działo się przed chwilą. Będąc opiekunem takiej osoby trzeba poświęcić jej bardzo dużo własnego czasu i nadzorować niemal każdy aspekt jej życia. Opiekunowie, którzy są pokoleniem zstępnym (dzieci, wnuki) z reguły wykonują pracę zawodową i ten rodzaj opieki może być wykonywany w bardzo ograniczonym zakresie. Współmałżonkowie osób chorujących natomiast sami są w wieku podeszłym i fizycznie oraz psychicznie mogą nie być w stanie opiekować się wydajnie... Przeczytaj cały artykuł